Zo snel kan dat gaan. Je draait je om en [zucht] er is alweer een jaar voorbij. En alweer een Festival voor Vrouwenfilms. Dit jaar zijn we er niet heen geweest. Al een paar jaar spraken de films ons niet echt meer aan, de thema’s waren nogal eenzijdig geworden in onze ogen (vnl. middenoosten en verre oosten). Dit jaar leek dit echter te veranderen. Maar we hadden zo’n druk programma, dat het er gewoon niet van gekomen is. Misschien volgend jaar wel weer. Wie weet. Dan moeten er wel wat spectaculaire films op het programma staan, en een lekkere vrouwen rockband of zo voor de zaterdagavond. Want dat is er, sinds ze op de nieuwe "tijdelijke" locatie zitten, ook helemaal bij ingeschoten. En even lekker de stad in tussendoor of erna valt ook niet mee, want je zit mijlenver overal vandaan. Maar goed, alles verandert en dit ongetwijfeld ook weer. Dus: wie weet tot volgend jaar, op het Festival voor Vrouwenfilms, ergens in maart 2010.

Ondertussen proberen we toch ons oude weblog wat nieuw leven in te blazen. Want na al dat hyven en myspacen en zo, met die kant-en-klare toeters en bellen, is het toch ook wel weer een creatieve verademing om eens even lekker tekstueel en grafisch zelf bezig te zijn.

Verder kan het een verrassend effect geven als je niet meer samen onder een dak woont, en wel samen een web-log runt. Haha. Ben benieuwd naar de reactie(s).

Gezien het late tijdstip en onze drukke werkzaamheden, verwacht ik op dit moment niet direct een reactie meer. Ik ga zo mijn bedje opzoeken, en kan het dan niet laten om nog even te lezen. Dit boek leest zo heerlijk, als een trein, echt waar. Het is ‘de Chinees’ van Henning Mankell. Echt een aanrader. Ik raadde het aan aan een collega van me, en wat denk je: ze had het boek nog eerder uit dan ik. En kon het van harte bevestigen: leest als een tierelier.